అహంభావి మేకలు | పంచతంత్ర నీతి కథ :
సన్నని వంతెనపై మేకలు :
అనగనగా ఒక అడవికి సమీపంలో ఒక చిన్న కాలువ ఉండేది. ఆ కాలువలో నీరు ఎప్పుడూ వేగంగా ప్రవహిస్తూ ఉండేది. కాలువలో అక్కడక్కడా పెద్ద రాళ్లు, చిన్న రప్పలు ఉండటంతో దాన్ని ఈదుకుంటూ అవతలి ఒడ్డుకు చేరడం చాలా కష్టంగా ఉండేది.
ఒకరోజు రెండు మేకలు ఎవరి దారిన అవి వెళ్తూ కాలువకు ఇరువైపులా చేరుకున్నాయి. అవి అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్లాలనుకున్నాయి. అయితే కాలువను దాటడానికి వేరే మార్గం కనిపించలేదు.
కాలువపై ఎవరో ఒక మనిషి ఒక పొడవాటి చెక్కను అడ్డంగా ఉంచాడు. అదే వాటికి వంతెనలా ఉపయోగపడుతోంది. అయితే ఆ చెక్క చాలా సన్నగా, ఇరుకుగా ఉంది. ఒకేసారి ఒక మేక మాత్రమే జాగ్రత్తగా దాటగలిగేంత వెడల్పు ఉంది.
అదే సమయంలో రెండు మేకలు వంతెనపైకి అడుగుపెట్టాయి. కొంత దూరం ముందుకు వెళ్లిన తర్వాత అవి ఒకదానిని మరొకటి చూసుకున్నాయి.
ఇద్దరికీ దారి ఇవ్వాలని అనిపించలేదు. ఎవ్వరూ వెనక్కి తగ్గడానికి సిద్ధంగా లేరు. ఇద్దరూ అహంభావంతో ఒకరినొకరు కోపంగా చూస్తూ ముందుకు సాగాయి.
అహంకారంతో జరిగిన ఘర్షణ :
చివరకు రెండు మేకలు వంతెన మధ్యలో ఎదురెదురుగా నిలబడ్డాయి.
“ముందుగా నేను వంతెనపైకి వచ్చాను. నువ్వే వెనక్కి వెళ్లాలి!” అని ఒక మేక అంది.
“లేదు! ముందుగా నేను వచ్చాను. నువ్వే వెనక్కి వెళ్లాలి!” అని రెండో మేక మొండిగా సమాధానం చెప్పింది.
ఇలా ఇద్దరూ ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ గొడవపడసాగాయి. ఎవ్వరూ ఒక్క అడుగు కూడా వెనక్కి వేయడానికి ఇష్టపడలేదు.
మాటలతో మొదలైన గొడవ చివరకు కొట్టుకునే స్థాయికి చేరింది. కోపంతో ఒకదానికొకటి ఢీకొంటూ పోరాడుతుండగా, ఇద్దరి కాళ్లు అదుపు తప్పాయి.
అంతే!
రెండు మేకలూ సన్నని వంతెనపై నుంచి కాలువలోకి పడిపోయాయి. వేగంగా ప్రవహిస్తున్న నీటిలో కొట్టుకుపోయాయి.
అహంభావం వల్ల నష్టం :
ఒక్క అడుగు వెనక్కి తగ్గి, ఒకరికొకరు దారి ఇచ్చి ఉంటే రెండు మేకలూ సురక్షితంగా కాలువను దాటి ఉండేవి. కానీ అహంభావం, మొండితనం వల్ల ఇద్దరూ ప్రమాదంలో పడ్డారు.
నీతి :
మొండిగా ముందుకు వెళ్లడం కంటే, అవసరమైనప్పుడు తెలివిగా వెనక్కి తగ్గడం మంచిది. అహంభావం వల్ల మనకే నష్టం కలుగుతుంది.
