బంగారు నాణెం ఇచ్చిన పాము కథ :
బంగారు నాణెం ఇచ్చిన పాము :
పంచతంత్రంలోని కాకోలూకీయం భాగానికి చెందిన ఈ కథ, అత్యాశ మనిషి విచక్షణను ఎలా నాశనం చేస్తుందో తెలియజేస్తుంది. ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెందకుండా మరింత సంపాదించాలనే దురాశ చివరికి ఎలాంటి ప్రమాదానికి దారితీస్తుందో ఈ కథ చెబుతుంది.
పూర్వం ఒక గ్రామంలో ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక చిన్న పొలం ఉండేది. ఆ పొలంలో రేయింబవళ్లు కష్టపడి వ్యవసాయం చేసినా, ఆశించినంత పంట మాత్రం పండేది కాదు. దాంతో అతని కుటుంబం ఎప్పుడూ పేదరికంలోనే ఉండేది.
ఒక వేసవి మధ్యాహ్నం పొలంలో పని చేస్తున్న బ్రాహ్మణుడు ఎండ వేడిని తట్టుకోలేక చెట్టు నీడలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు. అప్పుడు అతని కంటికి సమీపంలోని ఒక పుట్ట కనిపించింది. ఆ పుట్టలో నుంచి ఒక పెద్ద నాగుపాము పడగ విప్పి బయటకు చూస్తోంది.
ఆ పామును చూసిన బ్రాహ్మణుడికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది.
“ఈ పామే ఈ పొలానికి క్షేత్రపాలకుడు అయి ఉండవచ్చు. ఇన్నాళ్లూ నేను దీనిని గౌరవించలేదు. అందుకే నా పంట సరిగ్గా పండడం లేదేమో!” అని అనుకున్నాడు.
వెంటనే అతను గ్రామానికి వెళ్లి ఒక పాత్రలో పాలు తీసుకొచ్చాడు. పుట్ట దగ్గర ఆ పాలను ఉంచి,
“ఓ క్షేత్రపాలకా! ఇన్నాళ్లూ నువ్వు ఇక్కడ ఉన్నావని నాకు తెలియదు. అందుకే నిన్ను గౌరవించలేకపోయాను. ఇక నుంచి నిన్ను భక్తితో పూజిస్తాను. నాపై దయ చూపించు” అని ప్రార్థించి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం పొలానికి వచ్చిన బ్రాహ్మణుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. పాలు పెట్టిన పాత్రలో ఒక బంగారు నాణెం కనిపించింది.
అది చూసి అతను ఎంతో సంతోషించాడు. అప్పటి నుంచి ప్రతిరోజూ పుట్ట దగ్గర పాలు పెట్టడం ప్రారంభించాడు. ప్రతిరోజూ ఉదయం అతనికి ఒక బంగారు నాణెం లభించేది.
పాము ఇచ్చిన బంగారు నాణెం :
కొంతకాలం ఇలా సంతోషంగా గడిచింది. ఒకరోజు బ్రాహ్మణుడికి పని మీద పొరుగూరికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లే ముందు తన కొడుకును పిలిచి,
“నాయనా! నేను తిరిగి వచ్చే వరకు ప్రతిరోజూ పుట్ట దగ్గర పాలు పెట్టి రా” అని చెప్పాడు.
తండ్రి చెప్పినట్టే ఆ బాలుడు ఆ రోజు పుట్ట దగ్గర పాలు పెట్టి ఇంటికి వచ్చాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం పుట్ట దగ్గరకు వెళ్లి చూడగా, పాల పాత్రలో ఒక బంగారు నాణెం కనిపించింది. ఆ నాణెం చూసిన వెంటనే బాలుడి మనసులో అత్యాశ పుట్టింది.
“ఈ పుట్టలో ఇంకా ఎన్నో బంగారు నాణేలు ఉండవచ్చు. పాము రోజూ ఒక్క నాణెం మాత్రమే ఇస్తోంది. దీనిని చంపేస్తే పుట్టలో ఉన్న బంగారమంతా ఒక్కసారిగా నా సొంతం అవుతుంది కదా!” అని అనుకున్నాడు.
అత్యాశతో అతని ఆలోచన మారిపోయింది.
అత్యాశకు తగిన ఫలితం :
మరుసటి రోజు పాలు తీసుకుని పుట్ట దగ్గరకు వెళ్లిన బాలుడు, తన వెంట ఒక పెద్ద కర్రను కూడా తీసుకెళ్లాడు. పాము పాలు తాగడానికి బయటకు రాగానే, దాని తలపై కర్రతో గట్టిగా కొట్టాడు.
అయితే పాము చనిపోలేదు. దెబ్బకు కోపంతో అది ఒక్కసారిగా బాలుడిపైకి దూసుకొచ్చి అతన్ని కాటేసింది.
పాము విషం ప్రభావంతో బాలుడు అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోయాడు.
బంధువులు వచ్చి బాలుడి అంత్యక్రియలు చేశారు.
మరుసటి రోజు బ్రాహ్మణుడు పొరుగూరి నుంచి తిరిగి వచ్చాడు. జరిగిన విషయాన్ని బంధువుల ద్వారా తెలుసుకుని తీవ్రంగా దుఃఖించాడు. తన కొడుకు అత్యాశ వల్లే ప్రాణాలు కోల్పోయాడని గ్రహించాడు.
“రోజూ ఒక బంగారు నాణెం వస్తున్నా సంతృప్తి చెందకుండా, మొత్తం బంగారం ఒకేసారి కావాలనే దురాశే నా కొడుకు ప్రాణాలను తీసింది” అని కన్నీరుమున్నీరయ్యాడు.
కథా నీతి:
దురాశ ప్రాణాలకే ముప్పు తెస్తుంది. ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెందకుండా అత్యాశకు పోతే చివరికి సర్వనాశనం తప్పదు.
