ఎలుక ఆకలి – అత్యాశకు తగిన గుణపాఠం :
ఎలుకకు అదుపు లేని ఆకలి :
అనగనగా ఒక చిన్న ఎలుక ఉండేది. ఒకరోజు దానికి చాలా ఆకలి వేసింది. ఉదయం నుంచి తినడానికి ఏమీ దొరకకపోవడంతో, ఆహారం కోసం దగ్గరలో ఉన్న పొలానికి వెళ్లింది.
పొలమంతా తిరుగుతూ ఏమైనా తినడానికి దొరుకుతుందేమో అని వెతకసాగింది. చాలాసేపు వెతికిన తర్వాత ఒకచోట పెద్ద బుట్ట కనిపించింది. ఆ బుట్టలో నిండుగా రుచికరమైన మొక్కజొన్న పొత్తులు ఉన్నాయి.
ఆహారం కనిపించగానే ఎలుక కళ్లలో ఆనందం మెరిసింది.“అబ్బా! ఇన్ని పొత్తులు ఒకేసారి దొరికాయే! ఈరోజు నా ఆకలి తీరిపోయినట్టే!” అని అనుకుంది.
కానీ బుట్ట చాలా గట్టిగా ఉండటంతో లోపలికి వెళ్లడానికి దారి కనిపించలేదు. ఎలుక బుట్ట చుట్టూ తిరుగుతూ మార్గం కోసం వెతికింది. చివరకు బుట్టకు ఒకచోట చిన్న కన్నం కనిపించింది.
“అమ్మయ్య! ఈ కన్నంలోంచి నేను లోపలికి వెళ్లగలను!” అని సంతోషించింది.
ఎలుక ఆ చిన్న కన్నంలోంచి లోపలికి దూరి బుట్టలోకి వెళ్లింది. అక్కడ కనిపించిన మొక్కజొన్న పొత్తులను చూసి దాని ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి.
ఎలుక వెంటనే పొత్తులను తినడం ప్రారంభించింది. మొదట కొద్దిగా తిన్నది. కడుపు నిండుతున్నా కూడా, అక్కడ ఇంకా చాలా పొత్తులు ఉండటంతో తినడం ఆపలేదు.
“ఇంత మంచి ఆహారం మళ్లీ ఎప్పుడు దొరుకుతుందో! ఇప్పుడే బాగా తినాలి” అని అనుకుంది.
అలా తింటూనే ఉంది. కొంతసేపటికి దాని కడుపు బాగా ఉబ్బిపోయింది. నడవడం కూడా కష్టంగా మారింది.
అప్పుడు ఎలుకకు తన తప్పు అర్థమైంది.
“అయ్యో! ఆకలిగా ఉందని అవసరానికి మించి తినేశాను. ఇప్పుడు బయటికి ఎలా వెళ్లాలి?” అని ఆందోళన చెందింది.
చిన్న కన్నం… పెద్ద సమస్య :
ఎలుక ఎలాగోలా బుట్టలోకి వచ్చిన ఆ చిన్న కన్నం దగ్గరకు వెళ్లింది. బయటకు రావడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా కన్నంలోంచి బయటకు రాలేకపోయింది.
లోపలికి వచ్చినప్పుడు ఎలుక సన్నగా ఉంది. ఇప్పుడు ఎక్కువగా తినడంతో కడుపు ఉబ్బిపోయింది. అందుకే ఆ చిన్న కన్నంలో దాని శరీరం ఇరుక్కుపోయింది.
“ఇప్పుడేం చేయాలి?” అని ఎలుక భయపడింది.
అప్పుడే అటుగా ఒక కుందేలు వెళ్తోంది. ఎలుక దానిని చూసి,
“కుందేలు అన్నా! దయచేసి నాకు సహాయం చేయి. నేను ఈ బుట్టలో ఇరుక్కుపోయాను. బయటకు రాలేకపోతున్నాను” అని అడిగింది.
కుందేలు పరిస్థితిని గమనించి నవ్వుతూ,
“నువ్వు లోపలికి ఎలా వెళ్లావో, అలాగే బయటకు రావాలంటే ముందుగా నీ కడుపు తగ్గాలి. నువ్వు తిన్న ఆహారం జీర్ణమయ్యే వరకు ఆగు. మళ్లీ ఆకలి వేసి నీ పొట్ట తగ్గినప్పుడు ఈ కన్నంలోంచి సులభంగా బయటకు రాగలవు” అని సలహా ఇచ్చింది.
ఎలుకకు కుందేలు చెప్పింది నిజమేనని అర్థమైంది.
అత్యాశకు గుణపాఠం :
బుట్టలో ఇంకా చాలా రుచికరమైన మొక్కజొన్న పొత్తులు ఉన్నప్పటికీ, ఈసారి ఎలుక వాటి వైపు కూడా చూడలేదు. ఓపికగా ఎదురుచూస్తూ అక్కడే ఉండిపోయింది.
కొంతసేపటి తర్వాత తిన్న ఆహారం జీర్ణమై, దాని కడుపు మళ్లీ తగ్గింది. వెంటనే ఎలుక ఆ చిన్న కన్నం దగ్గరకు వెళ్లి, ఈసారి ఎలాంటి ఇబ్బంది లేకుండా బయటకు వచ్చేసింది.
బయటకు వచ్చిన వెంటనే ఎలుక గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.
“ఇకపై దొరికిందంతా ఒకేసారి తినకూడదు. అవసరానికి మించి కోరుకుంటే ఇలాంటి సమస్యలే వస్తాయి” అని తనలో తాను అనుకుంది.
ఆ రోజు నుంచి ఎలుక తనకు అవసరమైనంత మాత్రమే తింటూ, అత్యాశకు దూరంగా జీవించడం నేర్చుకుంది.
నీతి :
అవసరానికి మించి ఆశపడటం, తినడం మంచిది కాదు. ఏదైనా దొరికిందని అతిగా ఉపయోగించకుండా, అవసరానికి తగినంత మాత్రమే తీసుకుంటే మనకు ఎలాంటి ఇబ్బందులు రావు. “అతి ఎప్పుడూ అనర్థానికే దారి తీస్తుంది.”
