బంగారు గుడ్లు పెట్టే కోడి – పంచతంత్ర నీతి కథ :
బాటసారికి ఆశ్రయం ఇచ్చిన రైతు :
అనగనగా ఒక చిన్న గ్రామంలో శివకాశి అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి వ్యవసాయం చేసేవాడు. తెల్లవారుజామునే పొలానికి వెళ్లి, సాయంత్రం వరకు కష్టపడేవాడు. అయినప్పటికీ అతని సంపాదన కుటుంబ అవసరాలకు సరిపోయేది కాదు.
పేదరికంలో జీవిస్తున్నా శివకాశి ఎప్పుడూ నిరాశ చెందేవాడు కాదు. నిజాయితీగా పనిచేస్తూ, తనకు ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా జీవించేవాడు.
ఒక రోజు శివకాశి పొలంలో పని ముగించుకుని ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నాడు. అప్పటికే సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు. దారిలో ఒక బాటసారి కనిపించాడు.
ఆ బాటసారి చాలా దూరం ప్రయాణించి అలసిపోయి ఉన్నాడు. రాత్రి కావడంతో అతనికి ఎక్కడ ఉండాలో అర్థం కాలేదు. చివరకు శివకాశి ఇంటి దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అడిగాడు.
“అయ్యా! నేను చాలా దూరం నుంచి ప్రయాణం చేస్తూ వస్తున్నాను. చీకటి పడింది. ఈ రాత్రికి మీ ఇంటి అరుగుపై నిద్రించడానికి నాకు అనుమతి ఇస్తారా?” శివకాశి అతని మాటలు విని వెంటనే అంగీకరించాడు.
“తప్పకుండా! మీరు చాలా అలసిపోయినట్లు కనిపిస్తున్నారు. ముందుగా చేతులు, కాళ్లు కడుక్కోండి,” అని చెప్పి అతనికి నీళ్లు ఇచ్చాడు.
తన ఇంట్లో ఉన్న ఒక్క నులక మంచాన్ని కూడా బాటసారి కోసం అరుగుపై వేశాడు. తన దుప్పటి, తలగడను కూడా అతనికి ఇచ్చాడు.
అంతటితో ఆగకుండా, ఇంట్లో ఉన్న కొద్దిపాటి బియ్యంతో అన్నం వండి బాటసారికి ప్రేమగా భోజనం పెట్టాడు.
శివకాశి దగ్గర ఎక్కువ సంపద లేకపోయినా, తన ఇంటికి వచ్చిన అతిథిని మాత్రం ఎంతో ఆప్యాయంగా చూసుకున్నాడు.
బాటసారి ఇచ్చిన అద్భుతమైన బహుమతి :
శివకాశి చూపించిన ఆతిథ్యానికి బాటసారి ఎంతో సంతోషించాడు.
తన దగ్గర ఎక్కువేమీ లేకపోయినా, ఈ రైతు నాకు ఎంతో ప్రేమగా ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు.” . ఇతనికి ఏదైనా సహాయం చేయాలి,” అని అనుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం బయలుదేరే ముందు బాటసారి శివకాశికి ఒక కోడిని ఇచ్చాడు.
“శివకాశి! ఈ కోడి సాధారణమైనది కాదు. ఇది ప్రతిరోజూ ఒక బంగారు గుడ్డు పెడుతుంది. దీన్ని జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఈ కోడి వల్ల నీ కష్టాలు తొలగిపోతాయి,” అని చెప్పాడు. శివకాశికి ఆ మాటలు నమ్మశక్యంగా అనిపించలేదు. అయినా కోడిని జాగ్రత్తగా చూసుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం కోడి ఒక బంగారు గుడ్డు పెట్టింది! ఆ బంగారు గుడ్డును చూసిన శివకాశి ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి.
“ఇది నిజంగానే బంగారు గుడ్డు! నా జీవితమే మారిపోయింది,” అని సంతోషించాడు.
బంగారు గుడ్లతో మారిన జీవితం :
ఆ రోజు నుంచి కోడి ప్రతిరోజూ ఒక బంగారు గుడ్డు పెట్టేది. శివకాశి వాటిని అమ్మి డబ్బు సంపాదించేవాడు.
కొద్ది రోజుల్లోనే అతని పేదరికం తొలగిపోయింది. చిరిగిపోయిన బట్టల స్థానంలో కొత్త బట్టలు వచ్చాయి. చిన్న ఇంటి స్థానంలో అందమైన పెద్ద ఇల్లు నిర్మించుకున్నాడు. అతని కుటుంబం కూడా సుఖంగా జీవించసాగింది.
ఇంతకు ముందు పొలంలో ఎంతో కష్టపడి పనిచేసిన శివకాశి, ఇప్పుడు వ్యవసాయ పనులను మానేశాడు. కోడి ప్రతిరోజూ బంగారు గుడ్డు పెడుతుండటంతో తనకు ఇక ఎలాంటి కష్టం అవసరం లేదని భావించాడు. కానీ సంపద పెరిగే కొద్దీ అతని మనసులో దురాశ కూడా పెరగడం మొదలైంది.
దురాశతో చేసిన పెద్ద తప్పు :
ఒక రోజు శివకాశి కోడిని చూస్తూ ఇలా ఆలోచించాడు.
“ఈ కోడి ప్రతిరోజూ ఒక్క గుడ్డు మాత్రమే పెడుతోంది. ఇలా రోజుకొక గుడ్డు చొప్పున తీసుకుంటే చాలా కాలం పడుతుంది. ఈ కోడి పొట్టలో ఎన్నో బంగారు గుడ్లు ఉండి ఉంటాయి. కోడిని చంపి వాటన్నింటినీ ఒకేసారి తీసుకుంటే నేను చాలా ధనవంతుడిని అవుతాను!” ఈ ఆలోచనతో అతని దురాశ మరింత పెరిగింది. చివరకు ఒక రోజు తన దురాశను అదుపు చేసుకోలేకపోయాడు. కోడిని పట్టుకుని చంపేశాడు.
ఆ తర్వాత దాని పొట్టను తెరిచి చూశాడు. కానీ… అందులో ఒక్క బంగారు గుడ్డు కూడా లేదు! అది మిగతా సాధారణ కోళ్లలాగే ఉంది.
శివకాశికి తన తప్పు వెంటనే అర్థమైంది :
“అయ్యో! నేను ఎంత పెద్ద తప్పు చేశాను! ప్రతిరోజూ నాకు ఒక బంగారు గుడ్డు ఇచ్చే కోడిని దురాశతో చంపేశాను. ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉండి ఉంటే ప్రతిరోజూ నాకు సంపద వచ్చేది. ఇప్పుడు కోడీ లేదు, బంగారు గుడ్డూ లేదు!” అని బాధపడ్డాడు.
కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది.
దురాశ చివరికి నష్టాన్నే ఇస్తుంది :
శివకాశి దురాశ వల్ల తనకు ఉన్న విలువైన అవకాశాన్ని కోల్పోయాడు. ప్రతిరోజూ లభించే చిన్న ప్రయోజనాన్ని ఓపికగా స్వీకరించకుండా, ఒక్కసారిగా పెద్ద సంపద పొందాలని ఆశపడ్డాడు.
అత్యాశ మనిషి ఆలోచనా శక్తిని దెబ్బతీస్తుంది. మన దగ్గర ఉన్నదాని విలువను గుర్తించకుండా, ఇంకా ఎక్కువ కావాలని కోరుకుంటే చివరికి ఉన్నదాన్ని కూడా కోల్పోయే ప్రమాదం ఉంటుంది.
నీతి :
దురాశకు అంతం లేదు. ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. అత్యాశకు పోతే చేతిలో ఉన్నదాన్ని కూడా కోల్పోతాం.
